Απόσπασμα από τα απομνημονεύματα Λούφερ του Ελαφρόμυαλου, κάποτε απεσταλμένου των Αυταριατών στη Σύγκλητο.
Sraosha
22.05.2015
Κάθε φορά που λέτε μπλιαχ για την πανάσχημη Λάρισα και το άναρχο Ηράκλειο και τη στιβαρά μονότονη Δραπετσώνα, θυμηθείτε τη Σεούλ και το Τόκυο ή και το Λόουερ Ηστ Σάιντ και το Άλφαμπετ Σίτυ της Κοσμοπόλεως.
Αν το σκεφτείς, η Ιστορία δεν καταγράφει μια πραγματικότητα αλλά πολλές και παράλληλες. Αλλιώς θα είχε μόνο έναν νικητή.
Μια μέρα μπορεί να αποδειχτεί αρκετή.
Old Boy
22.05.2015
Ο ασύρματος - προέκταση του χεριού, η εκτέλεση εντολών, ο μιντιακός κανιβαλισμός, η ανοχή του ως αξιακή ήττα.
• • •
Kottaridis Dimitris | 23.05.2015
George Katsamakis | 23.05.2015
Robert Reich | 23.05.2015
Giorgos Veltsistas | 23.05.2015
El Sombrero | 23.05.2015
• • •
Sraosha | 23.05.2015
Η καλύβα ψηλά στο βουνό | 23.05.2015
ΑΕΙ ΣΙΧΤΙΡ | 23.05.2015
Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία | 23.05.2015
camerart | 23.05.2015
Πιγκουίνος | 22.05.2015
Θωμάς Ξωμερίτης | 22.05.2015
a/man/called/... | 22.05.2015
Old Boy | 22.05.2015
ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ | 21.05.2015
τίποτα στα σοβαρά | 19.05.2015
kospanti | 19.05.2015
• • •
Ενημέρωση
• • •
Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή
Brave Sir Robin tales
Ο Υπουργός είναι δημόσιος υπάλληλος και εξαρτάται από εμάς, τον πληρώνουμε και τον υφιστάμεθα, θέλουμε-δεν θέλουμε, ως τον επόμενο ανασχηματισμό ή εκλογές.
Όχι μόνο για το καλό των ομοφυλοφίλων παντού, αλλά για το καλό των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων γενικότερα.
Μη χαλάτε σκέψεις. Λυώστε τα ματάκια σας.
Δε θυμάμαι άλλη φορά να έχω νιώσει υπερήφανος για υπουργό και μάλιστα Έλληνα και Οικονομικών. Έτσι όμως συνέβη παρακολουθώντας χθες βράδυ τον Γ.Βαρουφάκη στον  «ενικό» του Ν.Χατζηνικολάου. Είδα έναν άνθρωπο καθαρό με βλέμμα ευθύ και διαυγή, ζωντανή σκέψη που κάθε άλλο παρά Έλληνα πολιτικό ή υπουργό θύμιζε.
Εγώ έτσοι τω γράφο. Δοιστιχώς,όμος, γράφαιτε αλιός.
Κίτρινες τυφλές κάμπιες
Sraosha | 19.05.2015
Πέντε ταμπού.
Όταν ,μετά από μια συνέντευξη, αισθάνθηκα τόσο, μα τόσο μαλάκας.
ΟΙ Πανελλήνιες ως εξετάσεις, ως άσκηση μνήμης, κι ως κοινή εμπειρία γενεών
Για να μην νομίζετε παιδιά ότι όλα κρίνονται αύριο και μεθαύριο και αντιμεθαύριο. ΟΛΑ κρίνονται στο μυαλό σας, στην καρδιά σας και στα σκώτια σας.
Δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνετε την ορολογία. Σάμπως σήμερα τα πιάνουμε όλα;
Φορές, πράγματα που δεν θέλαμε, που διώξαμε σαν ήρθαν δίπλα μας, που αποζητούσαν να είναι δίπλα μας κι εμείς τα διώξαμε, επιστρέφουν. Οριστικά, για να μας στοιχειώσουν.
Επικολυρικό κείμενο για την θλίψη του απόηχου της κίνησης, που έπρεπε (φευ) να είχε γίνει
Ένα σχολείο χωρίς βαθμολογία φαντάζει ιδανικό. Ένα σχολείο χωρίς άγχος μα μονάχα ατόφια γνώση θα ήταν βάλσαμο για τη δύσκολη περίοδο της εφηβείας.
Έβλεπα αυτό το «τι σκέφτεται η μαμά σου όταν δεν απαντάς στο τηλέφωνο» και γέλαγα/έκλαιγα με τα χάλια μας που μια χαρά χάλια είναι και καλά κάνουμε και λογαριασμό δεν θα δώσουμε.
Δρέψατε πάλιν, ερασταί, ευδαίμονας ναρκίσσους!
Sraosha | 16.05.2015
Υπάρχει μια φάρα ανθρώπων που πέρασαν άνοστες εφηβείες και κατοπτρικές έως ρυτιδούμενες νεότητες: ως φυτά, ως δειλοί, ως προγκηγμένοι, ως μαντρωμένοι, ως φτωχοί.
Μπορούν τα παραδείγματά σας να μεταφερθούν στον αιώνα μας;